english

1943-2013: Πως ακυρώνεις μια επιστράτευση

Από το info-war.gr

Οι διαδηλωτές φώναζαν “επιστράτευση ίσον θάνατος” και “Θάνατος στον Πάγκαλο”. Η απειλή της πολιτικής επιστράτευσης, για την εξυπηρέτηση των οικονομικών συμφερόντων της Γερμανίας, αντιμετωπίστηκε με οργή από τον πληθυσμό και η κινητοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων ανάγκασε την κυβέρνηση να ακυρώσει τα σχέδιά της.

Διαβάστε περισσότερα...

Το Ράιχσταγκ στις φλόγες της ναζιστικής σκευωρίας ή πώς το παρακράτος οργανώνει προβοκάτσιες

Το antapocrisis.gr δημοσιεύει με αφορμή κάποια τελευταία γεγονότα, όπως οι πυροβολισμοί στα γραφεία της ΝΔ, ένα παλιότερο άρθρο του Ριζοσπάστη σχετικά με τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ το 1933. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στον Ριζοσπάστη στις 9/6/2002 με τον τίτλο "1933: Το Ράιχσταγκ στις φλόγες της ναζιστικής σκευωρίας". Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο.

 -----

Πώς και από ποιους σχεδιάστηκε ο εμπρησμός. Στόχος το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα. Ο Γκέρινγκ σχεδιάζει και καθοδηγεί. Η αποκάλυψη του προβοκάτορα. Η δίκη της Λιψίας

Ο Γκεόργκι Ντιμιτρόφ απευθύνεται στο δικαστήριο, την τελευταία μέρα της δίκης της Λειψίας.

Ο «εμπρησμός του Ράιχσταγκ» θεωρείται από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις των μηχανισμών της αντίδρασης κατά του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Στην υπόθεση αυτή επιστρατεύτηκαν από το ναζιστικό κόμμα όλα τα μέσα: H πλαστογραφία, η παραχάραξη, η προβοκάτσια, το έγκλημα. Στόχος, η ενοχοποίηση του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος για να δικαιολογηθούν οι διώξεις εναντίον του και να προετοιμαστεί το έδαφος για το ξέσπασμα του Β` Παγκοσμίου Πολέμου. Αν ο «εμπρησμός του Ράιχσταγκ» ήταν, από τη μία πλευρά, απόδειξη για το πού μπορεί να φτάσουν οι μηχανισμοί της αντίδρασης, από την άλλη, έγινε αιτία για μια ηθική και πολιτική νίκη του κομμουνιστικού κινήματος. Ο Γκιόργκι Ντιμιτρόφ, ο Ερνστ Τέλμαν και οι άλλοι κομμουνιστές ηγέτες κατέρριψαν τις κατηγορίες μία προς μία και μετατράπηκαν σε κατηγόρους του ναζισμού.

Μετά την κατάληψη της εξουσίας απ' τον Χίτλερ, στις 30 του Γενάρη 1933, τα πράγματα δεν εξελίσσονται έτσι όπως ήλπιζαν οι αντιδραστικές δυνάμεις της Γερμανίας, αλλά και οι εκπρόσωποι των αμερικανοαγγλικών τραστ. Παρά το αχαλίνωτο, άγριο, κυνηγητό κατά των κομμουνιστών και τους επαναστατών σοσιαλδημοκρατών, κατά των δημοκρατών και των χριστιανοδημοκρατών, παρά την απαγόρευση του επαναστατικού εργατικού Τύπου, το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας οργανώνει την εργατική τάξη, για τον αντιφασιστικό μαζικό αγώνα. Οι φασίστες συναντούν πολλές δυσκολίες, στην προσπάθειά τους να διεισδύσουν στο βιομηχανικό προλεταριάτο. Ο χρόνος ως τις καινούριες εκλογές για το γερμανικό Κοινοβούλιο, το Ράιχσταγκ, που ορίστηκαν για τις 5 του Μάρτη, περνά γρήγορα, αλλά η αναγκαία αυτοδυναμία, που επιδίωκε το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ, φαίνεται ακόμα να βρίσκεται πολύ μακριά.

«Δυνατό χτύπημα»
Διαβάστε περισσότερα...

Για τα Δεκεμβριανά (Δελτίο Α/συνεχεια)

«Ηρωικός», «μαρτυρικός», «κόκκινος», «τραγικός» ή όπως αλλιώς έχει χαρακτηριστεί ο Δεκέμβρης του ’44, σημάδεψε τη μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας και ουσιαστικά δεν έλειψε ποτέ από την επικαιρότητα. Δεν είναι απ’ τις «στιγμές» της ιστορίας που μπορούν να ξεχαστούν, ακόμα κι απ’ αυτούς που δεν τους συμφέρει να θυμούνται.

Διαβάστε περισσότερα...

Ιστορικότητα και Επικαιρότητα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου


 

                                     Με την καρδιά μας δίπλα σε κάθε «προβοκάτορα»

                                     που προσπαθεί να ανοίξει δρόμο στον αγώνα

Διαβάστε περισσότερα...

95 χρόνια από την Οχτωβριανή Επανάσταση. Ο δρόμος του Οχτώβρη ζωντανός και επίκαιρος

της Χριστίνας Μπάρτσα.

Στα 95 χρόνια από την Οχτωβριανή Επανάσταση βρισκόμαστε σε μια βαθιά κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, σε μια ολομέτωπη επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους και τους λαούς του κόσμου, με την αντεπανάσταση να έχει κυριαρχήσει και το κομμουνιστικό κίνημα σε υποχώρηση.

 

95 χρόνια μετά, η Οχτωβριανή Επανάσταση αντιμετωπίζεται σαν «μουσειακό είδος». Από τους αστούς που θεωρούν ότι έχουν ξεμπερδέψει με τις επαναστάσεις και τον κομμουνισμό (τότε όμως γιατί αυτή η λυσσαλέα επίθεση και συκοφάντηση;), μέχρι διάφορες αποχρώσεις της αριστεράς που βλέπουν το δρόμο του Οχτώβρη σαν «καθυστερημένο», «ανεφάρμοστο», «ξεπερασμένο» ή σαν μια ρομαντική ουτοπία, μια νοσταλγική ανάμνηση, και πολιτεύονται στο δρόμο του «εφικτού», της «προσγείωσης στην πραγματικότητα».

Όμως, οι επαναστάσεις δεν μπαίνουν στο μουσείο. Είναι προϊόν αντιθέσεων, ταξικής πάλης, κι αυτά δεν διαγράφονται, δεν «καταργούνται», δεν σταματά η ιστορία, δεν παγώνει η κοινωνική εξέλιξη. Όσο κι αν η άρχουσα τάξη διακηρύσσει το «τέλος της ιστορίας», η ιστορία προχωρά με ατμομηχανή την επανάσταση. Όσο κι αν «αγνοείται» η ταξική πάλη και προβάλλεται το «γενικό συμφέρον», η κοινωνική εξέλιξη είναι αποτέλεσμα ταξικών αντιθέσεων και συγκρούσεων. Όπως ο νόμοι της Φυσικής καθορίζουν τη ζωή και την κίνηση του υλικού κόσμου, έτσι και οι νόμοι της κοινωνικής εξέλιξης φέρνουν την επανάσταση και το σοσιαλισμό στην επικαιρότητα.

Διαβάστε περισσότερα...

Γιορτή και Λαός. Η βουβή επέτειος

του Κώστα Βάρναλη.

Η 28 Οκτώβρη είναι μια μεγάλη μέρα για τον Ελληνικό λαό - και μέρα ντροπής για τους προδότες του. Κι όμως ετούτοι γιορτάζουνε το «αλβανικό έπος». Και πάλι χωρίς το λαό και πάλι με φράχτη γύρω τους τα όπλα - να τους φυλάνε όταν πηγαίνουνε στην τελετή - να φυλάνε από το λαό τους εχθρούς του λαού. Το τι νόημα δίνουνε στο «αλβανικό έπος» οι φυγάδες του έπους φαίνεται από το νόημα που δίνουνε σε κάτι ανάλογες και παράλληλες ορολογικές απάτες, όπως π.χ. «απελευθέρωση», «ανεξαρτησία», «δημοκρατία», «αμερικάνικη βοήθεια», κλπ. Το ουσιαστικό περιεχόμενο των λέξεων είναι διαμετρικά αντίθετο με την ετυμολογική τους σημασία.

                Αλλά το νόημα που έδινε η 4η Αυγούστου στο «αλβανικό έπος» μας το εξήγησε τότες με τρόπον επίσημον ο τότε διευθυντής της ασφάλειας κ.Παξινός. Ενώ δηλαδή ο Ελληνικός λαός γυμνός και άοπλος εγκαταλελειμμένος από τους «αρχηγούς» του χτύπαε στο μέτωπο και μπροστά του και πίσω του τους εχθρούς της ελευθερίας του, τους φασίστες, οι «αρχηγοί» του ελληνικού φασισμού ετοιμάζανε στην πρωτεύουσα την παράδοση του λαού – γιατί η συνθηκολόγηση του μετώπου δεν ήταν παράδοση του στρατού μονάχα (των 200 χιλιάδων ανδρών) αλλά ολάκερου του ελληνικού λαού (των 7 εκατομμυρίων).

Διαβάστε περισσότερα...

Για την “Ενωμένη Εθνική Αντίσταση”

Του Γιάννη Χοντζέα.

Σήμερα που ο ναζισμός έχει μπει στο Κοινοβούλιο, έχει τεράστια αξία η ιστορική μνήμη για το ποιοι ήταν αυτοί που αντιστάθηκαν και ποιοι ήταν αυτοί που έσπευσαν να υπηρετήσουν τον κατακτητή. Το κομμουνιστικό κίνημα στάθηκε στην πρώτη γραμμή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, από την πρώτη μέρα του ελληνοϊταλικού πολέμου και ήταν η ραχοκοκκαλιά της Εθνικής Αντίστασης, ενάντια στις τότε κυβερνήσεις Τσολάκογλου. Οι θαυμαστές των ναζί, οι ντόπιοι φασίστες, συνεργάστηκαν ανοικτά με το κατοχικό καθεστώς, οργανώνοντας πογκρόμ εξόντωσης του ελληνικού λαού. Οι απόγονοί τους, οι ναζί της Χρυσής Αυγής, βρίζουν τον Μανώλη Γλέζο γιατί δεν μπορούν ακόμα να ξεχάσουν ότι εφτά δεκαετίες νωρίτερα, κατέβασε τη σημαία τους από την Ακρόπολη.
Το κείμενο του Γ.Χ. έχει ιδιαίτερη αξία γιατί υπενθυμίζει ότι η Εθνική Αντίσταση δεν ήταν ενωμένη. Υπήρξαν κόμματα και πολιτικές δυνάμεις που και τότε βρέθηκαν με τη μεριά των κατακτητών. Υπενθυμίζει επίσης ότι το εθνικό απελευθερωτικό μέτωπο ήταν κατεξοχήν έργο της κομμουνιστικής αριστεράς. Είναι επίκαιρες αυτές οι υπενθυμίσεις, σήμερα, που στελέχη του ΚΚΕ αποκηρύσσουν τον χαρακτήρα του ΕΑΜ για να δικαιολογήσουν την αντιμετωπική πολιτική και την άρνηση των αντιμπεριαλιστικών καθηκόντων. Σήμερα, που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αναθεματίζουν την εθνική ανεξαρτησία ως “εθνική περιχαράκωση” στο βωμό της ευρωψύχωσης. Σήμερα, που επικρατεί σύγχυση για το ποιες είναι πραγματικές αντιμνημονιακές δυνάμεις, και ποιος είναι ο ιστορικός ρόλος της αριστεράς. Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε από τον Γιάννη Χοντζέα το 1975 και αναδημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Αριστερά!” τον Σεπτέμβρη του 1997. Φέρει αρκετά φορτισμένα στοιχεία της εποχής στην οποία γράφτηκε (μετά τη χούντα), αλλά και του αντιρεβιζιονιστικού πολιτικού χώρου, διατηρώντας στο ακέραιο τη χρησιμότητά του.

Διαβάστε περισσότερα...

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και ο πόλεμος

Του Γιάννη Σκαλιδάκη.

Το antapocrisis.gr αναδημοσιεύει ένα αναλυτικό κείμενο για τη στάση του ΚΚΕ κατά τον αντιφασιστικό πόλεμο, με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Το κείμενο αυτό έχει σημασία γιατί αναδεικνύει τις διεθνείς και ελλαδικές συνθήκες μέσα στις οποίες διαμορφώθηκε η θέση του ΚΚΕ για την ιταλική εισβολή, που ήταν και η απαρχή της εποποιίας του ΕΑΜ και της Εθνικής Αντίστασης. Το σκίτσο που υπογραμμίζει την άρρηκτη σχέση του κομμουνιστικού κόμματος με τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα είναι του Στάθη.

Διαβάστε περισσότερα...

Με αφορμή την 28η Οκτώβρη- H αφήγηση του πατέρα

Της Γιώτας Ιωαννίδου.

«Δε μας ένοιαζε ο θάνατος. Γιατί ήμασταν νέοι, όρθιοι και κοιτούσαμε μακριά, μπροστά στην ιστορία… Στα δεκαεννιά και τα είκοσι πηγαίναμε στο εκτελεστικό απόσπασμα τραγουδώντας… »

 

Διαβάστε περισσότερα...

Τι μας διδάσκει το ΕΑΜ σήμερα;

Στον Ριζοσπάστη του Σαββάτου 29/9/2012 δημοσιεύτηκε άρθρο με τίτλο “Η πάλη του ΕΑΜ και το ταξικό ζήτημα”. Ο αρθρογράφος “Σ” αφού κάνει σωστές αλλά γενικές επισημάνσεις, καταλήγει εμμέσως πλην σαφώς στο συμπέρασμα ότι η στρατηγική του ΚΚΕ τότε, ήταν στο σύνολό της λαθεμένη, καθώς υποτιμούσε τον ταξικό ανταγωνισμό σε όφελος της εθνικοαπελευθερωτικής διάστασης. Δεν είναι προφανώς καινούρια η στροφή της ηγεσίας του ΚΚΕ σε τροτσκίζουσες αναλύσεις όχι μόνο για ιστορικές περιόδους, αλλά και για τον σύγχρονο ιμπεριαλισμό. Ενδιαφέρον ωστόσο έχει η λανθάνουσα “αποποίηση” της εαμικής στρατηγικής και συγκρότησης. Στην ιστοσελίδα iskra.gr ο αρθρογράφος “Σχολιαστής” απαντά στον Ριζοσπάστη, συνεχίζοντας μια παράδοση “έμμεσου διαλόγου” με τη βάση του ΚΚΕ. Υποστηρίζει ότι η εαμική και μετωπική πολιτική μέσα από την “εθνική απελευθέρωση” θα μπορούσε να πετύχει βαθύτερους κοινωνικούς σχηματισμούς. Και φυσικά ότι σήμερα δεν μπορεί ο άμεσος στόχος της “σοσιαλιστικής επανάστασης” καθώς θα ήταν υπεκφυγή από τα ζωτικά καθήκοντα του αντιμνημονιακού αγώνα, ως βαθιά ταξικού, αλλά ταυτόχρονα και αντιμπεριαλιστικού. Στον διάλογο παρενέβη και η ιστοσελίδα "Εργατικός Αγώνας" που αποτελείται από πρώην μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που υποστηρίζουν το εγκαταλειφθέν από τη σημερινή ηγεσία πρόγραμμα του 15ου Συνεδρίου και ειδικά την θέση του Αντιμπεριαλιστικού, Αντιμονοπωλιακού, Δημοκρατικού Μετώπου.

Η πάλη του ΕΑΜ και το ταξικό ζήτημα, του "Σ" από τον Ριζοσπάστη, 29/11/2012

Η 71η επέτειος του ΕΑΜ, το ΚΚΕ και η Αριστερή Συμπαράταξη, του "Σχολιαστή" από την Ίσκρα, 29/11/2012

Το ΕΑΜ και το σήμερα, του Μάκη Μαϊλη από τον Ριζοσπάστη, 7/10/2012

Γύρω από το ΕΑΜ και τα σημερινά προβλήματα του κινήματος, του Αλέξη Θεοδώρου από τον Εργατικό Αγώνα, 8/10/2012

Και πάλι ο Μ.Μαϊλης, ξανά για το ΕΑΜ, του "Παρατηρητή" από την Ίσκρα, 8/10/2012

Το ΕΑΜ και τα ζητήματα τακτικής και στρατηγικής του ΚΚΕ, του Αλέξη Θεοδώρου από τον Εργατικό Αγώνα, 15/10/2012

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS