english

Το βαθύ κράτος και οι σκοτεινές τέχνες - Η μεγάλη εικόνα πίσω από την αντιρωσική υστερία

Του Jason Hirthler.

Υπάρχει μια υπέροχη σκηνή στην κινηματογραφική ταινία «Συριάνα» όπου οι γραφειοκράτες της CIA αποστασιοποιούνται από τον πράκτορά τους Μπομπ, ρόλο που παίζει ο Τζορτζ Κλούνεϊ, ο οποίος τους δημιουργεί προβλήματα. Ο επικεφαλής αρχίζει να αυτοσχεδιάζει μια αφήγηση για τους υφισταμένους του και με ψυχρή αδιαφορία τούς λέει: «Δημιουργείστε απόσταση ανάμεσα σ’ εμάς και τον Μπομπ. Ο Μπομπ έχει πολύχρονη ιστορία επιχειρησιακών δράσεων. Στην πραγματικότητα, δεν τον ελέγχουμε εδώ και πολλά χρόνια. Μετά τις 11/9, κάποιοι άνθρωποι απέκτησαν μεγάλη ελευθερία κινήσεων, αφέθηκαν να λειτουργούν συναισθηματικά. Οι καιροί είναι περίπλοκοι. Διεξάγεται ήδη έρευνα για τις δραστηριότητες του Μπομπ … βοηθήστε με να λύσουμε το πρόβλημα».

 

Διαβάστε περισσότερα...

Με αφορμή τον Ν. Κοτζιά: Ας μη βαφτίζουμε το κρέας ψάρι. Δεν έφτασε ακόμα η Σαρακοστή.

Του antapoΚΡΙΤΗ.

Εδώ και ένα εικοσιτετράωρο διθυραμβικά δημοσιεύματα για μια τεράστια επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας κατέκλυσαν το διαδίκτυο. Σύμφωνα με αυτά τα δημοσιεύματα, ο νέος ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς, αντιστάθηκε σθεναρά σε νέες κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και για πρώτη φορά η ελληνική διπλωματία διαπραγματεύτηκε.

Διαβάστε περισσότερα...

Το πετρέλαιο και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Του Διονύση Μαρούδα.

Οι τελευταίες εξελίξεις (διάψευση των προσδοκιών Σαμαρά για “μικρή χαλάρωση – σωτηρία” από την τρόικα, επίσπευση της προεδρικής εκλογής και είσοδος σε άτυπη προεκλογική περίοδο) επικυρώνουν της τροϊκανή γραμμή απέναντι στη χώρα: καμία υποχώρηση, εκβιασμός, όχι τακτικές, κατά μέτωπο επίθεση, χρήση του παραδείγματος “Ελλάδα” ως περίπτωση προς αποφυγήν για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες.

Διαβάστε περισσότερα...

Βασικός ή δευτεροκλασάτος εταίρος η Ευρώπη για τη Ρωσία;

Aπό το inprecor.gr

Η επόμενη Σύνοδος Κορυφής ΕΕ – Ρωσίας στο τέλος του Δεκεμβρίου θα είναι επετειακή, η 30η στη σειρά των συναντήσεων των μεγάλων «παικτών» της Ευρασίας. Ο ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν, το πιθανότερο θα προτείνει -για μια ακόμα φορά- στην Ευρώπη μια στρατηγική σχέση οικονομικής συνεργασίας και πολιτικής σύγκλισης. Ο Πούτιν είναι συνεπής σε αυτή την προσέγγιση. Την ακολουθεί από τις ημέρες της πρώτης προεδρικής θητείας του, στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Ακόμα και όταν οι σχέσεις των δύο πλευρών πέρασαν, από τη φάση των υψηλών προσδοκιών σε περιόδους έντασης, στο τέλος της περασμένης δεκαετίας, αλλά και κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του, ο Πούτιν, επιμένει στις ίδιες θέσεις. Η Ρωσία και η ΕΕ θα πρέπει να ενώσουν τα «δυναμικά» στοιχεία τους, γιατί αυτό είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, και είναι αναγκαίο. Χωρίς αυτό, και τα δύο μέρη θα χάσουν έδαφος στον πολύ ανταγωνιστικό κόσμο του εικοστού πρώτου αιώνα.

Ουδείς βεβαίως, φέρνει αντίρρηση σε κάτι τέτοιο. Το θέμα είναι όμως, σε ποιά βάση θα γίνει. Η ΕΕ ανέκαθεν θεωρούσε δεδομένο ότι βάση πρέπει να είναι το μοντέλο, οι αρχές και οι κανόνες της Ενωμένης Ευρώπης, και ότι η Ρωσία θα -απλά- πρέπει να προσαρμοστεί στην πραγματικότητα της Ευρώπης. Ο Πούτιν, αντίθετα, θεωρούσε ότι αυτή η διαδικασία θα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της ισοτιμίας, και σταδιακά να επέλθει η σύγκλιση. Ετσι, η Μόσχα αντιτάχθηκε στα κριτήρια της Ευρώπης, αν και αρκετά εξ’ αυτών δεν τα αμφισβήτησε.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS