english

Κύπρος ενιαία ανεξάρτητη

Του Νίκου Γαλάνη.

Απο το ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν έως τις συναντήσεις στο Μόντ Πελερέν και στη πολυμερή της Γενεύης

Το 2006 ο Τ. Παπαδόπουλος με τον τουρκοκύπριο ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ δεσμεύονται σε λύση επανένωσης του νησιού βασισμένη στην δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία. Το 2007 ο Ερντογάν κάνει λόγο για δύο κράτη.

Από το 2008 πρόεδρος της Κύπρου αναλαμβάνει ο Δ. Χριστόφιας (ΑΚΕΛ) ο οποίος επιβεβαιώνει την δέσμευση του προκατόχου του για επίλυση του Κυπριακού στα πλαίσια της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Διαβάστε περισσότερα...

Το Κυπριακό και οι ελληνοτουρκικές διαφορές μέχρι σήμερα

Του Γιάννη Πιλαφτσή.

Α. Η κατάρρευση των ψευδαισθήσεων

Η βραχύβια «σταθερότητα και ανοδική πορεία» του καπιταλισμού με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, δημιούργησε πληθώρα μύθων και ψευδαισθήσεων ως προς τις δυνατότητες μιας μόνιμης καπιταλιστικής ευημερίας.
Η Μεγάλη Κρίση του 1929-1931 που προηγήθηκε του πολέμου, διακηρύχθηκε για πολλές δεκαετίες ως η τελευταία κρίση.
Η εμπλοκή του τότε ανατολικού κόσμου μπορεί να εντοπιστεί με την πτώση του ρυθμού ανάπτυξης από τα μέσα του 1950. Η πτώση αυτή συνδυάστηκε με την ενσωμάτωση του ανατολικού κόσμου στο πρότυπο ανάπτυξης της «Δύσης».

Διαβάστε περισσότερα...

Το πραξικόπημα και ο Αττίλας

Του Γιώργου Πετρόπουλου.

Λευκωσία 15 Ιουλίου 1974. Γύρω στις 8.15' άρχισαν να κινούνται τανκς και στρατιωτικές δυνάμεις στους δρόμους της κυπριακής πρωτεύουσας με κατεύθυνση το Προεδρικό μέγαρο χωρίς όμως να προκαλέσουν την ανησυχία των πολιτών. Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο. Όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα οι κύπριοι πολίτες είχαν βαρεθεί να βλέπουν την ίδια εικόνα: οι στρατιωτικές δυνάμεις και τα άρματα μάχης έβγαιναν καθημερινά από τα στρατόπεδα, έπαιρναν το δρόμο προς το προεδρικό μέγαρο, το παράκαμπταν και κατέληγαν κοντά στο χωριό Τσέρι όπου επιδίδονταν σε ασκήσεις βολής. Γιατί να υπάρχει λοιπόν λόγος ανησυχίας; Γιατί τούτη τη φορά δεν θα συνέβαινε το ίδιο;

Διαβάστε περισσότερα...

Τοποθέτηση της ΚΟΕ για το Κυπριακό με αφορμή το σχέδιο Ανάν

Το antapocrisis.gr παραθέτει την τοποθέτηση της ΚΟΕ για το Κυπριακό με αφορμή το προωθούμενο σχέδιο Ανάν, τον Απρίλιο του 2004. Πρόκειται για μια ιστορική αναδρομή των αγώνων του Κυπριακού λαού, καθώς και μια κατεύθυνση ενάντια στο σχέδιο Ανάν, που γίνεται από τη σκοπιά του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα και της μη αποδοχής των τελεσιγράφων του αμερικάνικου και ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού, σε προφανή αντίθεση με την ελληνική υπερκομματική αποδοχή που συνάντησε το σχέδιο διχοτόμησης του Κόφι Ανάν.

Διαβάστε περισσότερα...

Για το Κυπριακό και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις

Του Γιάννη Χοντζέα.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε από τον Γ. Χοντζέα το 1983, όταν ανακηρύχτηκε το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος από τον Ραούφ Ντενκτάς. Από εκείνη την εποχή, με την υποστολή της θεωρίας και της δράσης της επαναστατικής αριστεράς, αναδύθηκε μια καθαρή «αντικαπιταλιστική» φιλολογία για το κυπριακό και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις με αντιπολεμικές και πασιφιστικές απολήξεις. Σε αυτές αναφέρεται το κείμενο, που σήμερα, τριάντα χρόνια μετά παραμένει εξαιρετικά διεισδυτικό, χρήσιμο και κατατοπιστικό, όχι μόνο για την εκτίμηση της εξέλιξης της Κυπριακής τραγωδίας, αλλά κύρια για τη στάση της Αριστεράς και του κομμουνιστικού κινήματος.

Διαβάστε περισσότερα...

Κύπρος: Οι «Ανάν» ξανάρχονται

Του Νίκου Μπογιόπουλου.

To «σχέδιο Ανάν Νο 2» βρίσκεται προ των θυρών για την Κύπρο. Το κοινό ανακοινωθέν στο οποίο κατέληξαν η ελληνοκυπριακή με την τουρκοκυπριακή πλευρά μοιάζει περισσότερο με πρόπλασμα συμφωνίας και λιγότερο με προκαταρκτικό πεδίο συνομιλιών.

Διαβάστε περισσότερα...

Η κυπριακή κρίση και η έξοδος από την Ευρωζώνη

Της Μαριάννας Τσίχλη.

Μέλους της Πολιτικής Γραμματείας της ΑΡΑΣ [1]

Η εξέλιξη της κυπριακής κρίσης και η διαχείριση της από τους ηγεμονικούς ιμπεριαλιστικού πόλους της Ε.Ε. αποτελεί μία σημαντική καμπή για την Ευρωζώνη στο σύνολό της.

Παρά το γεγονός ότι η κυπριακή οικονομία αποτελεί μόνο το 0.2 % της συνολικής οικονομίας της Ευρωζώνης, η υφιστάμενη αστάθεια, τα ανταγωνιστικά συμφέροντα στο εσωτερικό της, αλλά και η αποτυχία των ηγεμονικών στρατηγικών να επιλύσουν την κρίση, καθιστούν κάθε επιμέρους κίνηση διαχείρισης αντικείμενο νέων αντιφάσεων αλλά και πεδίο εφαρμογής των στρατηγικών των κυρίαρχων τάξεων των ηγεμονικών ιμπεριαλιστικών κρατών στο εσωτερικό της.

Η αντιμετώπιση της Κύπρου από τις κυρίαρχες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με την βίαιη αποδιάρθρωση – αναδιάρθρωση του χρηματοπιστωτικού τομέα της, παρά το γεγονός ότι σχετίζεται με τις ιδιαιτερότητες του κυπριακού μοντέλου ανάπτυξης, και τον χρηματοπιστωτικό της τομέα,

Διαβάστε περισσότερα...

Ελλάδα, όπως Κύπρος

Του Χρίστου Κατσούλα.

Η γεννεσιουργός αιτία της Κυπριακής τραγωδίας εμφανίστηκε με πάταγο και στην Ελλάδα ακυρώνοντας τη συγχώνευση Εθνικής – Eurobank. Αν ψάχνουμε για συνωμοσίες, μυστικά κόλπα, δεύτερα σχέδια, κρυφές βλέψεις, θα απογοητευτούμε. Η ερμηνεία για αυτή την εξέλιξη είναι απλή, όσο απλή ήταν και στην Κύπρο.

Διαβάστε περισσότερα...

Η ανάγκη ενός νέου ΟΧΙ

Του Στάθη Κουβελάκη.

Εχει ειπωθεί πολλές φορές ότι σε κάθε καμπή της νεοελληνικής ιστορίας η Κύπρος στάθηκε καταλύτης δραματικών εξελίξεων. Ποιά καλύτερη επιβεβαίωση αυτού του ρητού από τη νέα προδοσία της Κύπρου που διέπραξε μια άρχουσα τάξη γαλουχημένη στο πνεύμα των συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου; Σήμερα όμως η Κύπρος βρίσκεται στο επίκεντρο μιας διεθνούς παρτίδας, με επίκεντρο την κρίση της ευρωζώνης και τα γεωπολιτικά επίδικα στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Βέβαια τα τεκταινόμενα στο νησί είχαν πάντα μια διεθνή σημασία – σε τελευταία ανάλυση το δράμα τη Κύπρου δεν είναι παρά αυτό μιας ύστερης, ημιτελούς και στρεβλής αποαποικιοποίησης – άσχετα αν οι ηγεσίες σε Αθήνα και Λευκωσία απέτυχαν οικτρά να αναδείξουν τη διεθνή διάσταση του εθνικού θέματος. Η διαφορά τώρα είνα έγκειται ότι σε αντίθεση με την τουρκική κατοχή, την εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού και τον εποικισμό, η οικονομική καταστροφή που εξαπέλυσαν η μερκελοκρατούμενη ΕΕ και το ΔΝΤ δεν μπορεί να υποβιβασθεί σε μια «διαφορά μεταξύ δύο κοινοτήτων» και μισοξεχασμένη ως προς την πραγματική της αίτια διαμάχη μεταξύ περιφερειακών κρατών.

Διαβάστε περισσότερα...

Ελληνική Αριστερά και διεθνείς συμμαχίες

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου.

Η νέα κυπριακή τραγωδία έφερε με τον πιο δραματικό τρόπο στην ημερήσια διάταξη το πρόβλημα των διεθνών συμμαχιών μιας κυβέρνησης που θα τολμήσει να έρθει σε ρήξη με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο- όχι γιατί θα επιδιώξει τη ρήξη για τη ρήξη, αλλά γιατί μόνο έτσι θα έχει ελπίδες να δημιουργήσει στοιχειώδεις προϋποθέσεις κοινωνικής σωτηρίας και λαϊκής κυριαρχίας.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS