english

Σκέψεις σε ζητήματα στρατηγικής

Του Στάθη Κουβελάκη*.

Θα ήθελα πρωτ’απόλα να χαιρετήσω την πρωτοβουλία των συντρόφων του Κόκκινου Δικτύου και του RProject να οργανώσουν αυτό το 3ημερο. Χρειαζόταν πράγματι μια διεθνής συνάντηση για να συζητηθούν σε μεγαλύτερο βάθος τα διδάγματα από την ελληνική εμπειρία των τελευταίων ετών. Οσοι ζήσαμε ως συμμετέχοντες αυτά τα γεγονότα και, ακόμη περισσότερο, ας μου επιτραπεί εδώ μια πιο προσωπική αναφορά, όσοι ανήκουμε στον Ελληνισμό της Διασποράς, έχουμε συνείδηση ότι η σημασία και ο αντίκτυπός τους εκτείνεται πολύ πιο πέρα από τα σύνορα της μικρής μας χώρας.

Διαβάστε περισσότερα...

Είναι ο συσχετισμός δύναμης, όχι η οικονομία!

Σχόλιο της Παρέμβασης για τη στάση της αριστεράς γύρω από το ερώτημα του ευρώ.

1. Η εδώ και μήνες εμπλοκή του ελληνικού προγράμματος, οι κάθε μέρα και επιπλέον απαιτήσεις των δανειστών και ο ψίθυρος ότι το πρόγραμμα «δε βγαίνει» εκτός κι αν αποστραγγίξουν τη χώρα έως τέλους και ότι τελικά το φως στο τούνελ όλο και απομακρύνεται, επανέφερε το ερώτημα ευρώ και μνημόνιο ή εθνικό νόμισμα ξανά στο προσκήνιο. Ένα εν δυνάμει κοινωνικό ρεύμα υπέρ του εθνικού νομίσματος, ως ο κρίσιμος κρίκος για την απελευθέρωση από τα μνημονιακά προγράμματα των δανειστών, είναι φανερό τόσο στις δημοσκοπήσεις όσο και στις οργισμένες αντιδράσεις των δυναμικών παραγόντων του αστισμού (ΜΜΕ και δημοσιογράφοι «πρώτης γραμμής», ΣΕΒ, αστικά κόμματα), ακόμα και στις εν συγχύσει δηλώσεις -και μετά μετάνοιες- στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (Ξυδάκης). Το φάντασμα της δραχμής επανήλθε και το σύστημα έτρεξε να το ξορκίσει. Και αυτό γιατί το συγκεκριμένο κοινωνικό ρεύμα ενστικτωδώς καταλαβαίνει οτι ο αντίπαλος ειναι το ευρωσύστημα, το ευρωπρόγραμμα και οι κυβερνησεις και τα καθεστωτα που το εφαρμόζουν.

Διαβάστε περισσότερα...

Τι χρειαζόμαστε την Αντιγόνη του Σοφοκλή όταν έχουμε τον Δουζίνα του ΣΥΡΙΖΑ;

Του Πάσχου Λαζαρίδη.

Η διαφαινόμενη κατάργηση της διδασκαλίας της Αντιγόνης του Σοφοκλή από τη Β Λυκείου θα μπορούσε να είναι αντικείμενο της γνωστής συντεχνιακής διαμάχης ανάμεσα σε εκπαιδευτικούς διαφόρων κλάδων για τη βαρύτητα (και τις ώρες) που έχει το ένα ή το άλλο μάθημα. Θα μπορούσε… αν δεν επρόκειτο για ένα κείμενο με ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα.

Διαβάστε περισσότερα...

Οι γενίτσαροι είναι αμετανόητοι. Ο ΣΥΡΙΖΑ το επιβεβαιώνει.

Του antapoΚΡΙΤΗ.

Ένας γενίτσαρος αλλάζει στρατόπεδο μόνο μια φορά. Και από τη στιγμή που αλλάξει, από τη στιγμή δηλαδή που γίνει γενίτσαρος, δεν επιστρέφει πίσω. Στην ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι γενίτσαροι ήταν το πιο σκληρό και φανατισμένο σώμα αποτελώντας την αιχμή της πολεμικής μηχανής του Σουλτάνου. Το ίδιο ισχύει και στην πολιτική. Οι πρώην αριστεροί, όταν διαβούν τον Ρουβίκωνα, είναι ικανοί για τις πιο κυνικές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Ξέρουν ότι δεν υπάρχει γυρισμός, δεν υπάρχει επιστροφή στην όχθη της αθωότητας. Από τη στιγμή που θα λερώσουν τα χέρια τους θα προχωρήσουν χωρίς ενδοιασμούς. Και για αυτό θα επιμείνουν μέχρι τέλους.

Διαβάστε περισσότερα...

Για ένα ρεύμα ανάταξης και επανίδρυσης της ΛΑΕ

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Η ιδρυτική συνδιάσκεψη της ΛΑΕ πραγματοποιειται σε μια νέα φάση. Η ψήφιση του ασφαλιστικού – φορολογικού αλλά κυρίως των μόνιμων διαδικασιών επιτήρησης και εκχώρησης της λαϊκής κυριαρχίας (υπερ-ταμείο, ΓΓΔΕ, δημοσιονομικός «κόφτης») εμπεδώνουν ακόμα περισσότερο το μνημονιακό καθεστώς και την αίσθηση του αδιεξόδου.

Διαβάστε περισσότερα...

Αυτό που δεν πρέπει να κάνει η Λαϊκή Ενότητα

Του Πάσχου Λαζαρίδη.

Την Κυριακή 28/2/2016 δημοσιεύτηκε στην ΙΣΚΡΑ ένα άρθρο του Νίκου Νικηφόρου με τίτλο «Οι πρόσφυγες, το Συμβούλιο Αρχηγών, η Οικουμενική, οι Εκλογές». Η κεντρική ιδέα του άρθρου είναι ότι οι μνημονιακές δυνάμεις έχουν «λυσσάξει για Οικουμενική», θέλουν «να συλήσουν το πολιτικό πτώμα του ΣΥΡΙΖΑ» που έχει «καταρρεύσει μέσα στο λαό», ενώ ταυτόχρονα «τρέμουν τις εκλογές» ώστε να «παγώσουν τις ανατρεπτικές διεργασίες». Το άρθρο κλείνει με την προτροπή ότι η «απάντηση των ριζοσπαστικών δυνάμεων πρέπει να είναι εδώ και τώρα εκλογές».

Διαβάστε περισσότερα...

Ανασκόπηση 2015: Από την απογείωση στη συντριβή…

Του Πάσχου Λαζαρίδη.

Όλες οι απόπειρες να συμπυκνωθεί το σύντομο έτος 2015, μπορούν να συμπεριληφθούν στη φράση του τίτλου. Πέρυσι τέτοιο καιρό ξεχείλιζαν οι ευχές με πολιτικό νόημα για τη μεγάλη ανατροπή που επίκειται, την ελπίδα που έρχεται και την κατάσταση που αλλάζει. Αν δε συμμεριζόσουν τη γενικευμένη ευφορία για την επικείμενη αλλαγή στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, ήσουν μίζερος, περίεργος, μικρόψυχος. Και πολλά ακόμη χειρότερα. «Όργανο του Σαμαρά» και «δεκανίκι της ΝΔ», όποιος τολμούσε να ψιθυρίσει την αλήθεια που όλοι αισθάνονταν, αλλά ελάχιστοι ξεστόμιζαν: Ότι δηλαδή τα εφόδια και τα καύσιμα του ΣΥΡΙΖΑ όχι απλά δεν αρκούσαν για κανενός είδους αλλαγή, αλλά οδηγούσαν κατευθείαν στη μεγάλη ενσωμάτωση. Και ο τερματικός σταθμός του εξαιρετικά σύντομου 2015 ήταν η εκκωφαντική συντριβή της ψευδαίσθησης ότι «όπως και να έχει, ο Τσίπρας δεν είναι ίδιος με τον Σαμαρά».

Διαβάστε περισσότερα...

Από τη σκοπιά της Αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ μας αφήνει παγερά αδιάφορους

Του Πάσχου Λαζαρίδη.

Μπορεί η Αριστερά να υπάρχει, εφαρμόζοντας, έστω και εκβιαζόμενη, τον νεοφιλελευθερισμό; Το ερώτημα αυτό είναι καθοριστικό. Και η απάντηση δε χωρά ναι μεν αλλά. Κατηγορηματικά και απερίφραστα η Αριστερά δεν εφαρμόζει μνημόνια, δεν εφαρμόζει νεοφιλελεύθερες πολιτικές, δεν κάνει ιδιωτικοποιήσεις, δε μειώνει μισθούς και συντάξεις, δεν αφαιρεί την εθνική και λαϊκή κυριαρχία. Παραφράζοντας τη διατύπωση του Άγγελου Ελεφάντη για το ΠΑΣΟΚ και το σοσιαλισμό, είναι προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορά την Αριστερά. Πρόκειται για ένα άλλο, ανταγωνιστικό στην Αριστερά πολιτικό σχέδιο.

Διαβάστε περισσότερα...

Συλλογική συγκρότηση, μετωπική απεύθυνση, ριζοσπαστισμός: Τρία απαραίτητα στοιχεία για τη Λαϊκή Ενότητα

Σχόλιο του antapocrisis.

Τα πρώτα εικοσιτετράωρα της ζωής της Λαϊκής Ενότητας αποτυπώνουν μια σημαντική δυναμική που έχει ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες όσο ο μέχρι πρότινος «βασιλιάς» της Αριστεράς αποδεικνύεται γυμνός. Τα πράγματα δεν πάνε όπως θέλησε ο ΣΥΡΙΖΑ και το ηγετικό του επιτελείο. Μέρα τη μέρα αποδυναμώνεται το σχέδιο Τσίπρα για εκλογές που θα πιάσουν το λαό και την αντιμνημονιακή Αριστερά στον ύπνο. Η υφαρπαγή μιας ζαλισμένης, απογοητευμένης, σοκαρισμένης αριστερής ψήφου και η χρησιμοποίησή της στη συγκρότηση μνημονιακής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, βρίσκει ισχυρά εμπόδια.

Διαβάστε περισσότερα...

Πολιτική της επικοινωνίας και επικοινωνία της πολιτικής

Του Γιώργου Νικολαΐδη.

Με τις πρόσφατες εξελίξεις, και ιδίως την επιλογή του πρωθυπουργού να βιαστεί να πάει σε εκλογές όπως-όπως (ενδεχομένως υπολογίζοντας ότι όσο υλοποιείται το Μνημόνιο Τσίπρα, τόσο η εκλογική του δύναμη θα απομειώνεται), ο πολιτικός χρόνος πυκνώνει απίστευτα. Και κάνει επιτακτικές τις πρωτοβουλίες συγκρότησης όσων επιμένουν να θέλουν να εκφραστεί το αριστερό λαϊκό αντιμνημονιακό μέτωπο ενάντια στη συνθηκολόγηση και την υποταγή, αλλά και σε αντιπαράθεση με την ακροδεξιά κίβδηλη αντιμνημονιακή ρητορεία. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, ένα μέτωπο. Ένα μέτωπο, όμως, που δεν θα είναι ούτε ο «καλός ΣΥΡΙΖΑ» ούτε «ένας νέος ΣΥΡΙΖΑ» (αφού άλλωστε η στρατηγική του ενιαίου μέχρι πριν από λίγο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε τα όριά της με τραγικό τρόπο). Αλλά ούτε και μια «καλή ΑΝΤΑΡΣΥΑ» ή ένα «καλό ΚΚΕ» (αφού και αυτών των εγχειρημάτων τα όρια έχουν φανεί).

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS