english

Η απεργία και όσα ξεχνάει η «μια φορά κι έναν καιρό» Αριστερά

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Η απεργία της 4ηςΦεβρουαρίου –παρά την κυβερνητική προπαγάνδα- ήταν η μεγαλύτερη απεργία με τα μεγαλύτερα συλλαλητήρια από το 2012. Από τότε δηλαδή που τις μεγάλες κινητοποιήσεις διαδέχτηκε η παραλυτική αναμονή για την έλευση της αντιμνημονιακής ελπίδας του ΣΥΡΙΖΑ που όμως γρήγορα αποδείχτηκε μνημονιακή λεπίδα- όπως ήταν και λογικό, όσο δεν αμφισβητούσε τα εγχώρια και διεθνή πλαίσια.

Διαβάστε περισσότερα...

Επικίνδυνος ο αποπροσανατολισμός απ’ όπου κι αν προέρχεται

Του Λάμπρου Παπαθανασίου.

11 εβδομάδες έχουν περάσει από την αρχή της απεργίας των διοικητικών υπαλλήλων πανελλαδικά. 11 εβδομάδες ενός ηρωικού πλέον αγώνα των διοικητικών που αποκτά κεντρικές πολιτικές διαστάσεις το τελευταίο διάστημα. Η κυβέρνηση επιλέγει να προσχωρήσει στη δικαιοσύνη για να κηρυχτεί «παράνομη και καταχρηστική» η απεργία των εργαζομένων. Ο αγώνας των διοικητικών είναι δίκαιος, δεν αφορά μόνο την απόλυση των μισών σχεδόν εργαζομένων, πρόκειται για μια συνολική αντιπαράθεση με τα σχέδια της κυβέρνησης για τη συρρίκνωση - διάλυση της δημόσιας Παιδείας, με ένα ζοφερό μέλλον να προετοιμάζεται.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο αγώνας των διοικητικών υπαλλήλων είναι δίκαιος

εδώ σε pdf

Εδώ και 11 εβδομάδες, ταράζει τα νερά του - παγωμένου πλέον - successstory και της ανυποχώρητης κυβερνητικής πολιτικής, η απεργία των διοικητικών υπαλλήλων ενάντια στο μέτρο της διαθεσιμότητας, που πιο επίμονα συνεχίζεται στο ΕΚΠΑ και το ΕΜΠ. Η σύγκρουση κλιμακώνεται και δεν είναι επίπλαστη. Όχι μόνο το Υπουργείο Παιδείας απαιτεί 1349 απολύσεις εργαζομένων – επί της ουσίας την αποψίλωση των Ιδρυμάτων - αλλά με εισαγγελική εντολή βάφτισε την απεργία παράνομη και παράλληλα, με το μέτρο της ατομικής απογραφής, μέσω ΑΣΕΠ, δημοσίευσε στοιχεία που και λανθασμένα είναι και εμπεριέχουν προσωπικά δεδομένα των υπαλλήλων.

Διαβάστε περισσότερα...

Τι έδειξε και τι απέδειξε η απεργία των εκπαιδευτικών

Ανακοίνωση της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ.

Η απεργία των εκπαιδευτικών ήταν μάλλον η αξιοπρεπής «εκδίκηση» της απεργίας που δεν έγινε τον Μάιο και που θα μπορούσε με καλύτερους όρους να στριμώξει τη κυβέρνηση. Η μνημονιακή επίθεση στο δημόσιο σχολείο και σε εργασιακά δικαιώματα (απολύσεις) ήταν οι «αφορμές». Όμως είναι προφανές ότι το μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας, η ΟΛΜΕ, κλήθηκε να αναλάβει ευρύτερα καθήκοντα και να ανταπεξέλθει σε μια γενική κοινωνική προσδοκία, για ένα θερμό φθινόπωρο, για μια αποφασιστική αντίσταση στο μνημόνιο και τις πολιτικές του. Το στοιχείο αυτό είναι βασικό για να εκτιμήσει κανείς τη στάση των πολιτικών δυνάμεων. Δεν μιλάμε για μια τυπική κλαδική απεργία. Αλλά για μια απεργία διαρκείας ενάντια στην εφαρμογή του μνημονίου στην παιδεία, από το μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας, που έχει άμεση επαφή με ένα εκατομμύριο οικογένειες.

Διαβάστε περισσότερα...

Τι μπορεί να πετύχει ο αγώνας των καθηγητών;

Ο απεργιακός αγώνας των εκπαιδευτικών έχει ήδη ξεκινήσει δυναμικά και έως τώρα έχει διαψεύσει πανηγυρικά τις σειρήνες της ήττας. Αυτούς που το Μάιο έλεγαν ότι δεν υπάρχουν οι όροι και οι προϋποθέσεις, τον Ιούλιο ότι πρέπει αντί για απεργία να δούμε εναλλακτικές μορφές αγώνα χωρίς οικονομικό κόστος και την προηγούμενη εβδομάδα ότι δεν υπάρχει το κίνημα που θα τραβήξει πολυήμερη απεργία και άρα ας πάμε σε 48ωρη και βλέπουμε.

Διαβάστε περισσότερα...

Πώς στηρίζουμε τον αγώνα των εκπαιδευτικών;

Μιλώντας με γονείς και μαθητές – εξηγώντας τους ότι το δημόσιο σχολείο οδηγείται σε διάλυση:

με το κλείσιμο και τις συγχωνεύσεις σχολείων και τμημάτων,

με το στοίβαγμα 27-30 μαθητών σε κάθε τμήμα,

Διαβάστε περισσότερα...

Μπροστά στο Σεπτέμβρη. Μπορεί να γίνει η ΟΛΜΕ η νέα ΕΦΕΕ;

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Είναι γεγονός ότι μέχρι τις 11 Ιουνίου, υπήρχε μια αίσθηση απαισιοδοξίας στο λαό, μια αίσθηση ανικανότητας όσον αφορά ότι η κυβέρνηση επελαύνει και πουλάει το successstory χωρίς κινητοποιήσεις, εμπόδια, αντίπαλο.

Το μαύρο στις οθόνες ανέκοψε αυτήν την παντοδυναμία της κυβέρνησης. Το κίνημα της ΕΡΤ λάβωσε την κυβέρνηση, χωρίς όμως να την νικήσει. Έχουμε μια κυβέρνηση που μπορεί να έχει αδυνατίσει, αλλά αυτό δεν την κάνει λιγότερο επικίνδυνη ή αποφασιστική. Στην ουσία έκανε ένα βήμα πίσω, για να κάνει δύο βήματα μπροστά. Και αυτό φάνηκε στην επόμενη φάση.

Διαβάστε περισσότερα...

Πρακτικά Γενικής Συνέλευσης Προέδρων ΕΛΜΕ, Τετάρτη 15 Μαΐου 2013

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

ΠΡΑΚΤΙΚΑ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΕΛΜΕ

ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2013


ΟΛΜΕ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΕΛΜΕ

ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΜΑΪΟΥ 2013

ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ.: Ν. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ

Θ. ΚΟΤΣΙΦΑΚΗΣ: Συνάδελφοι καλημέρα. Ξεκινάμε τη διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης των Προέδρων με την εισήγηση του Προέδρου.

                        Ο Πρόεδρος της ΟΛΜΕ Νίκος Παπαχρήστος έχει το λόγο.

Ν. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ: Συνάδελφοι, βρισκόμαστε στη Γενική Συνέλευση των Προέδρων κάτω από πρωτοφανείς συνθήκες. Είναι πρωτοφανές αυτό που συμβαίνει. Για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση έχουμε προληπτική πολιτική επιστράτευση. Στην πραγματικότητα το Διοικητικό Συμβούλιο της ΟΛΜΕ εκτιμά ότι έχουμε αναστολή των συνταγματικών μας ελευθεριών όσον αφορά τουλάχιστον το συνταγματικό δικαίωμα της απεργίας.

Είναι γεγονός ότι το Υπουργείο Παιδείας είχε μεθοδεύσει καλά την κίνηση. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι αγωνιζόμαστε να αποκρούσουμε ένα πολύ βαρύ πακέτο που έχει να κάνει με τις 4.000 μετακινήσεις εκπαιδευτικών, μονίμων εκπαιδευτικών και τη συνακόλουθη απόλυση 10.000 αναπληρωτών εκπαιδευτικών.

Διαβάστε περισσότερα...

Αυτός ο συνδικαλισμός έχει τελειώσει!

Των Δημήτρη Μητρόπουλου και Στάθη Κατσούλα.

1. Η χθεσινή εξέλιξη συνιστά σαφή ήττα της ΟΛΜΕ και του συνδικαλιστικού κινήματος συνολικά. Ήταν η χειρότερη δυνατή εξέλιξη και αποτελεί καθαρό πραξικόπημα η μεθόδευση της λήξης της απεργίας. Από τις πρώτες κιόλας ώρες της συνέλευσης των προέδρων ΕΛΜΕ φάνηκε ότι δεν υπήρχε πρόταση για σπάσιμο της επιστράτευσης. Δεν υπήρξε ένα μπλοκ δυνάμεων μέσα στην συνέλευση προέδρων, ή μέσα στο ΔΣ της ΟΛΜΕ το οποίο να προσπαθήσει έστω να ανιχνεύσει με ειλικρινή τρόπο το σπάσιμο της επιστράτευσης. Η βασική κατεύθυνση ήταν η αναζήτηση μιας ηρωικής εξόδου από το αδιέξοδο στο οποίο είχε υποβληθεί. Υπήρξαν χειρισμοί (κατά τη διάρκεια των ψηφοφοριών) και τακτικισμοί σχετικά με το «πώς θα παρουσιάσουμε στον κόσμο το σπάσιμο της απεργίας». Η χθεσινή εξέλιξη θα βρει οργισμένο τον κόσμο, λόγω του τρόπου που τον χειρίστηκε η ηγεσία της ΟΛΜΕ.

Διαβάστε περισσότερα...

Μπορεί ο αγώνας των εκπαιδευτικών να νικήσει;

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Οι σκέψεις αυτές γράφονται λίγες ώρες πριν τις συνελεύσεις των ΕΛΜΕ. Όπου με ευθύνη θα πρέπει να αποφασιστεί αν θα προχωρήσουμε στην απεργία, δηλαδή στο σπάσιμο της επιστράτευσης, με επίγνωση των πιθανών συνεπειών (απόλυση) ή αν θα πάμε σε προσωρινή αναδίπλωση μπροστά σε μια μετωπική σύγκρουση που μας υπερβαίνει.

Και όντως μας υπερβαίνει αν ακούσει κάποιος τον πρωθυπουργό Σαμαρά. Χθες από το βήμα του ΣΕΒ επανέλαβε αυτό που είχε επαναλάβει και με τους ναυτεργάτες, αλλά και με το Μετρό και με τις Σκουριές και σε κάθε ευκαιρία από το καλοκαίρι και μετά. «Δεν θα υποχωρήσω στους καθηγητές. Δεν θα επιτρέψω σε συνδικαλιστικές νοοτροπίες και σε αντικοινωνικές συμπεριφορές να επικρατήσουν». Λίγες μέρες πριν φέρεται να έχει δηλώσει ότι προτιμάει να πέσει η κυβέρνηση από το να υποχωρήσει στους εκπαιδευτικούς. Άρα μιλάμε για μετωπική σύγκρουση, μιλάμε για πολιτική σύγκρουση, μιλάμε ξανά για τον αναγκαίο πολιτικό αγώνα. Εκ των πραγμάτων η ΟΛΜΕ και οι 86.000 καθηγητές βρίσκονται μπροστά σε αυτό το δίλημμα κι ας είναι ο πρόεδρός της ΔΑΚΕ, κι ας έχουμε ένα ΔΣ της ΟΛΜΕ αναντίστοιχο για μία τέτοια μετωπική πολιτική σύγκρουση.

Διαβάστε περισσότερα...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS