english

Η ΕΡΤ ήταν το τίμημα της τρόικας και της παραμονής στο ευρώ

Η ΕΡΤ ήταν το τίμημα της τρόικας και της παραμονής στο ευρώ

Παρέμβαση του Χρίστου Κατσούλα στην εκδήλωση της Πρωτοβουλίας των 1000 στο προαύλιο της ΕΡΤ.

Για τον αγώνα της ΕΡΤ ειπώθηκαν πολλά και σωστά. Ωστόσο -μιλώντας αιρετικά- ο αγώνας στην ΕΡΤ δεν αφορά την ΕΡΤ και τη σωτηρία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Αφορά τη σωτηρία του λαού και της χώρας. Και το αίτημά του δεν είναι να παρθεί πίσω η κυβερνητική απόφαση. Είναι να πέσει η κυβέρνηση και μάλιστα να πέσει με τέτοιους όρους ώστε να πέσει και η πολιτική της. Ο αγώνας στην ΕΡΤ έπρεπε να βγει από την ΕΡΤ και να αναμετρηθεί ευθέως και εφόλης της ύλης με την κυβέρνηση και την τρόικα. Γιατί το πρώτο πράγμα που ισχύει, πέρα από τις σωστές επισημάνσεις για το χτύπημα της δημοκρατίας και το ανατριχιαστικό μαύρο στις οθόνες, είναι ότι η ΕΡΤ κλείνει γιατί έτσι διατάσσει η τρόικα, αυτό επιβάλουν τα μνημόνια, αυτό είναι το τίμημα για την παραμονή της χώρας στο ευρώ.

Το σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι χρειάζεται κεντρικός πολιτικός αγώνας. Δεν θα γλυτώσει κανένας κλάδος διαπραγματευόμενος τη δική του επιβίωση. Όταν έχεις μια κυβέρνηση που δηλώνει ότι προτιμά να πέσει από το να κάνει έστω κι ένα βήμα πίσω, τότε η απάντησή μας είναι να πέσει. Ακόμη κι αν είχαμε τα καλύτερα, τα μαχητικότερα, τα αγωνιστικότερα εργατικά συνδικάτα, ο αγώνας από τη στιγμή που είναι κεντρικός πολιτικός, διεξάγεται εφόλης της ύλης σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο. Δεν χωρά ούτε ανάθεση, ούτε εκχώρηση, ούτε υπεκφυγή.

Το δεύτερο στοιχείο της πραγματικότητας είναι ότι έχουμε μια κυβέρνηση που δεν θα πέσει αν δεν την ρίξουν. Για αυτό, και θεωρίες ότι η κυβέρνηση είναι ετοιμόρροπη και απλώς αναμένουμε την προσφυγή στις κάλπες είναι επικίνδυνες. Άλλωστε τα ζήσαμε: Τον περασμένο Σεπτέμβρη η κυβέρνηση θα έπεφτε μέχρι την άνοιξη, το χειμώνα η κυβέρνηση θα έπεφτε μέχρι το καλοκαίρι, σήμερα εξαγγέλεται η πτώση της κυβέρνησης μέχρι τον Οκτώβρη. Λάθος. Δεν υπάρχει ώριμο φρούτο, και κάθε μέρα, μήνας και βδομάδα που μετράει, προσθέτει αυτοκτονημένους, προσθέτει φτώχεια, ανεργία, απόγνωση.

Το τρίτο ζήτημα είναι ότι έχει σημασία να πέσει η κυβέρνηση, αλλά πρέπει να πέσει με τέτοιους όρους ώστε να πέσει και το πλαίσιό της. Εδώ, το αντιμνημονιακό μέτωπο που αναφέρθηκε από προηγούμενους ομιλητές, δεν φτάνει. Το πλαίσιο περιγράφεται με το μνημόνιο, αλλά δεν είναι το μνημόνιο. Είναι οι διεθνείς συνθήκες και εντάξεις της χώρας, και όπως είδαμε στην περίπτωση της Κύπρου, η οποιαδήποτε αντιμνημονιακή πρόθεση θα έρθει σε σύγκρουση με την Ευρωζώνη και την ΕΕ. Αν δεν αμφισβητηθεί λοιπόν το πλαίσιο που έφερε τη χώρα στη χρεοκοπία και συνεχίζει να μετατρέπει την κοινωνία σε ανθρώπινη χωματερή, μας περιμένει η ήττα. Το πλαίσιο είναι η τρόικα, οι διεθνείς και εγχώριοι περιορισμοί, ο μονόδρομος της παραμονής. Αν αυτή η σύγκρουση λέμε ότι θα γίνει, τότε πρέπει να γίνει τώρα να προετοιμαζόμαστε από τώρα και όχι να μας προκύψει τότε.

Τέλος είναι σαφές ότι πρέπει να ξεκινήσουμε από το τι πρέπει να γίνει και όχι από το ποιος πρέπει να κάνει κάτι. Να βάλουμε δηλαδή το άλογο μπροστά από το κάρο και όχι το ανάποδο. Το άλογο είναι το πρόγραμμα. Το κάρο είναι το μέτωπο. Να πάμε με αυτή τη σειρά και όχι με την ανάποδη.

Προσθήκη σχολίου

Make sure you enter the (*) required information where indicated.Basic HTML code is allowed.

επιστροφή στην κορυφή