english

Ελεγεία στον τηλεοπτικό ακαδημαϊσμό

Ελεγεία στον τηλεοπτικό ακαδημαϊσμό

Του Βαγγέλη Αντωνίου.

Εμετικό είναι χωρίς αμφιβολία το σκηνικό που στήθηκε από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό του συστήματος για την επίσκεψη της Μέρκελ. Τα είχε όλα: εμβριθείς δημοσιολόγους να πανηγυρίζουν για το σπάσιμο της «διεθνούς απομόνωσης» της χώρας, έγκυρους οικονομικούς αναλυτές να συγχαίρουν τον «επιχειρηματικό κόσμο» του Χίλτον που έθεσε στην καγκελάριο τα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας. Από κοντά και τα γνωστά παραπολιτικά σχόλια να διανθίζουν το κλίμα, υπογραμμίζοντας τη σημασία των εκτεταμένων (ου μην και θερμών) τετ α τετ του Αντωνάκη με την Αγγέλα. Το δίχως άλλο, όλος αυτός ο εσμός που σιτίζεται στα delicatessen της εξουσίας,

θα τα δώσει όλα μέχρι τέλους ώστε να περάσει το νέο πακέτο μέτρων και ο οδοστρωτήρας των 89 δράσεων, να στηριχθεί όπως-όπως η ετοιμόρροπη τριφασική, να σωθεί η παρτίδα της παραμονής στο ευρώ. Ειδικά αυτό το τελευταίο θα επαναλαμβάνεται μέχρις ότου και ο τελευταίος συνταξιούχος, κάθε βράδυ μετά την κατάποση των χαπιών του, να το περιλαμβάνει οπωσδήποτε στην καθημερινή του δέηση στη Μεγαλόχαρη. 

 

«Αυτοί», λοιπόν και διαθέτουν και προσηλωμένα προωθούν συγκεκριμένο σχέδιο, το οποίο ακόμη κι αν – έστω και συγκυριακά - συνίσταται στην «αγορά χρόνου», πολύτιμου ωστόσο για την ανασυγκρότηση των δυνάμεών τους, πάντως υπηρετεί συνεκτικά τους παραπάνω στόχους.   

«Εμείς» όμως;

Τρίτη 9/10, 7 η ώρα το απόγευμα, στο πάνελ του Ευαγγελάτου στο Σκάι έχει προσκληθεί ο ημέτερος βουλευτής Αλέξης Μητρόπουλος, καλούμενος να σχολιάσει τα αποτελέσματα της επίσκεψης Μέρκελ. Ας επιχειρήσουμε να συνοψίσουμε την τοποθέτησή του: «Είναι βεβαίως θετική η επίσκεψη – για το προφίλ του κ. Σαμαρά, το διευκρίνισε – αλλά εγώ θα εξαρτούσα την αποτίμησή μου για τα αποτελέσματα της επίσκεψης Μέρκελ από το κατά πόσο θα ανταποκρινόταν έστω σε ένα δυο απ’ τα παρακάτω τέσσερα σημεία, τα οποία, στη θέση του κ. Σαμαρά, θα έθετα στην καγκελάριο: α) την ισχυρή, καταφατική δέσμευση-διαβεβαίωση για την παραμονή της χώρας στο ευρώ (το συγκεκριμένο, αν μετρήσαμε σωστά, το επανέλαβε μέσα σε λίγα λεπτά έξι (6) φορές), β) την εξασφάλιση της δόσης για την τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση, με την παράκληση (ναι, σωστά διαβάζετε, παράκληση) να μην προσμετρήσει στο δημόσιο χρέος, γ) το «πάγωμα» του πακέτου και δ) την αποδέσμευση λιμναζόντων ευρωπαϊκών κονδυλίων 12 δις. Εφόσον, λοιπόν, οι δηλώσεις της κ. Μέρκελ περιείχαν αστερίσκους, η κυβέρνηση δεν δικαιούται να πανηγυρίζει». Για να εισπράξει απλόχερα τα συγχαρητήρια όλων των παρευρισκομένων συνδαιτυμόνων (του δημοσιογράφου, του «καραφλού πράκτορα», του Βαρβιτσιώτη, του Κωσταντινόπουλου και του Τσούκαλη συμπεριλαμβανομένων), γιατί κατέθεσε μια υπεύθυνη, «θετική και μετρημένη» τοποθέτηση, ουδεμία σχέση έχουσα με τις κραυγές των ανεύθυνων λαϊκιστών (καταγραφομένων εκ μέρους των αστικών γραφίδων και ως εθνομπολσεβικιστών), σημειώνοντας βεβαίως άπαντες ότι κινείται στην ίδια μετεκλογική γραμμή της σταδιακής θετικής μετατόπισης της ηγεσίας του Σύριζα.

Η ενασχόλησή μας με τον κύριο βουλευτή, κινδυνεύοντας να χαρακτηριστεί και εμμονική, καθώς πρόσφατα μας είχε ξανααπασχολήσει με αφορμή την επιστολή του στο «Έθνος» που καλούσε τον Αλ. Τσίπρα να «μαζέψει» το Λαφαζάνη, δεν θα είχε ίσως καμία αξία – καθώς είναι πάμπολλα, ίσως ακόμη χαρακτηριστικότερα και πάντως πολύ περισσότερο επικίνδυνα, τα παρόμοια κρούσματα που πληθαίνουν όλο και περισσότερο – αν η συγκεκριμένη τοποθέτηση δεν συνέπιπτε χρονικά με την ώρα που τα ΜΑΤ «σκούπιζαν» την πλατεία Συντάγματος (ελάχιστα λεπτά πριν, η εκπομπή που τον φιλοξενούσε μετέδιδε σχετικά πλάνα και ανταποκρίσεις) κι αφού είχε προηγηθεί λίγο νωρίτερα μια πρωτοφανής χουντικής έμπνευσης επιχείρηση να τεθεί η πρωτεύουσα σε κατάσταση πολιορκίας, περιλαμβάνουσα μεταξύ των άλλων δεκάδες συλλήψεις και εκατοντάδες προσαγωγές. Για τις οποίες ο – μεταξύ των λοιπών πολυσχιδών ιδιοτήτων του – ακαδημαϊκός, νομοδιδάσκαλος και βουλευτής του ΕΚΜ (- Σύριζα), δεν βρήκε να πει ούτε κουβέντα.

Δεν είναι λίγοι από εμάς οι άνθρωποι – αλλά και συλλογικότητες, όπως η ΚΟΕ, που το διατυπώνει προς τιμή της επίσημα σε σχετική της ανακοίνωση – που προβληματιζόμαστε φωναχτά ή και χαμηλόφωνα για την κάμψη της μαζικότητας των δράσεων, την έλλειψη παλμού, τα φαινόμενα κόπωσης του λαϊκού παράγοντα, ορισμένα απ’ τα οποία διαπιστώσαμε και προχθές. Και φαίνεται να συγκλίνουν οι εκτιμήσεις για την έλλειψη – ή και υποχώρηση – συνεκτικού πολιτικού σχεδίου, που είναι απαραίτητο για την αναγκαία εμβάθυνση της πολιτικοποίησης του μαζικού λαϊκού αγώνα.

Μήπως όμως τοποθετήσεις σαν κι αυτές, πάνω σ’ αυτόν τον ίδιο «καμβά» του κυβερνητισμού, της υπεύθυνης αντιπολίτευσης,  της ευρωπαϊστικής λογοδιάρροιας σε απόλυτη συνήχηση με την κυρίαρχη συστημική προπαγάνδα, που ας επαναλάβουμε πληθαίνουν συστηματικά όλο και περισσότερο, εκφωνούμενες βεβαίως κυρίως από τους κατ’ επάγγελμα προσκεκλημένους των καναλιών, έχουν συμβάλει σ’ αυτή την υποχώρηση, επιφέροντας συνεχώς ρήγματα στη ριζοσπαστική φυσιογνωμία μας;

Η εικόνα βεβαίως είναι αρκετά ευρύτερη και η απομόνωση ορισμένων ψηφίδων δημιουργεί διαθλάσεις, ωστόσο είναι φανερό ότι κάποιοι θα πρέπει να μαζευτούν. Ας ελπίσουμε ότι θα το πράξουν από μόνοι τους…

1 σχόλιο

  • σσ
    σσ Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012 09:50 Σύνδεσμος σχολίου

    φίλε Βαγγέλη, υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται. Έτσι απέναντι στην επίθεση στο αντιευρωπαϊκό ΑΡ συμμετείχαν και πολλοί από τον ΣΥΡΙΖΑ, της ΚΟΕ συμπεριλαμβανομένης. Επίσης στο χάιδεμα των Πασοκων. Η εφημερίδα της ΚΟΕ μια χαρά συνεντεύξεις του Μητρόπουλου είχε. Του Λαφαζάνη όχι και δεν είναι τυχαίο. Τέλος στην γραμμή "ανοίξτε τις πόρτες στον λαό και το πρόγραμμα, την μορφή του κόμματος κοκ θα τα βρούμε". Και τώρα απορούμε για την κάμψη του λαού. Πόσο θα δίνει μόνος του τις μάχες χωρίς οργάνωση - κοινωνική συμμαχία-μέτωπο και πολιτικό πρόγραμμα;

Προσθήκη σχολίου

Make sure you enter the (*) required information where indicated.Basic HTML code is allowed.

επιστροφή στην κορυφή