english

Μία αίτηση και μια ταμπλόιντ* εφημερίδα

Μία αίτηση και μια ταμπλόιντ* εφημερίδα

Του Νίκου Πετράκη.

Πρωί πρωί στην ουρά, σε ΙΕΚ του νομού Αττικής για να καταθέσω τα χαρτιά μου σαν εκπαιδευτής των ΙΕΚ. Οι προοπτικές «λαμπρές»: Ωρομίσθιο της τάξης των 10 ευρώ την ώρα. Από κάποιες ώρες εβδομαδιαίας απασχόλησης και κάτω «μπαίνεις μέσα» οικονομικά (βενζίνες - εισιτήρια, κλπ). Μειώσεις στις αποδοχές των εκπαιδευτών των ΙΕΚ πολύ πριν ξεκινήσει η κρίση. Φανταστείτε τι έγινε επί κρίσης. Απολαβές που λαμβάνεις χρόνια μετά. Πρόσφατα (Ιούλιος 2012) πληρώθηκα για μαθήματα που έκανα σε ΙΕΚ τον χειμώνα του 2007. Κοροϊδία σε εκπαιδευτές. Κοροϊδία όμως και σε σπουδαστές. Τα τηλέφωνα να χτυπάνε και να απαντάει ο διευθυντής του ΙΕΚ στον ίδιο τόνο και με τα ίδια λόγια: «Αύριο πρωί να καταθέσεις 370 ευρώ στον λογαριασμό που σου έχουμε δώσει. Αλλιώς δεν θα ξεκινήσεις το εξάμηνο». Δεν πρέπει να τους στερήσεις την ελπίδα. Δεν πρέπει να τους πεις πως εδώ δεν βρήκες δουλειά εσύ με 2 πτυχία και μεταπτυχιακά θα βρεις εσύ ρε φίλε με ένα χαρτί από ΙΕΚ; Δεν πρέπει να μιλήσεις όμως. Το κράτος έχει ανάγκη από έσοδα και τα 340 ευρώ ανά σπουδαστή για το πρώτο εξάμηνο φοίτησης πρέπει να εισπραχθεί πάραυτα.

 

                Η ουρά των υποψήφιων εκπαιδευτών φτάνει μέχρι το ισόγειο. Η γραμματεία του ΙΕΚ είναι στον 2ο όροφο. Γύρω στα 100 άτομα, υποψήφιοι εκπαιδευτές, περιμένουν μπας και πάρουν 2-3 ώρες την εβδομάδα, μπας και βγάλουν 300 ευρώ σε όλο το εξάμηνο. Τα οποία θα πληρωθούν ποιος ξέρει μετά από πόσα χρόνια. Υποψήφιοι με παιδιά, γυναίκες και άντρες που δεν έχουν να αφήσουν τα μικρά παιδιά τους και τα έχουν φέρει μαζί τους. Οι περισσότεροι πάνω από 30. Πολλοί έχουν περάσει και τα 40.

Και φτάνεις στην πόρτα της γραμματείας μετά από 2 ώρες, αφού η αξιοπρέπειά σου έχει πιάσει πάτο και σου λένε πως ίσως αλλάξει το καθεστώς πληρωμών και ίσως χρειαστεί να ανοίξεις βιβλία στο ΤΕΒΕ. Ρωτώντας το γιατί, σου απαντάνε άλλοι υποψήφιοι που ξέρουν: Το υπουργείο αποφάσισε να συνεισφέρεις στο ΤΕΒΕ. 400 ευρώ το 2μηνο; 800 ευρώ το 4μηνο και λίγο παραπάνω για το διάστημα που ουσιαστικά διαρκούν τα μαθήματα (5μήνες και κάτι). Το άλλο; Όσο είσαι ΤΕΒΕ, δεν μαζεύεις ένσημα. Άρα το καλοκαίρι δεν μπαίνεις ταμείο ανεργίας. Έμπαινα μέχρι πρότινος και έπαιρνα σαν αδιόριστος εκπαιδευτικός κοντά 2.000 ευρώ το καλοκαίρι. Μπάλωνα τις τρύπες του χειμώνα.

Μ’ ένα σμπάρο λοιπόν δυο τρυγόνια: Και πληρώνεις 800 ευρώ στο ΤΕΒΕ (τουλάχιστον) και δεν παίρνεις από το ταμείο του καλοκαιριού 1.500 ευρώ (μετά τις μειώσεις στο ταμείο ανεργίας). Έξυπνο το υπουργείο και η κυβέρνηση. Ανάπτυξη, όχι αστεία…

Να βγάζεις δηλαδή 300 ευρώ και να πληρώσεις χάσεις περίπου 2.500 ευρώ. Τσαντίζομαι παίρνω μαζί αίτηση, δικαιολογητικά και προϋπηρεσίες και φεύγω (έχοντας δώσει 14 ευρώ για φωτοτυπίες). Και καθώς στριμώχνομαι να κατέβω τις σκάλες και βλέπω όλους αυτούς τους σκυθρωπούς 30άρηδες και 40άρηδες μου έρχεται στο μυαλό το άρθρο του Στέφανου Κασιμάτη στην Καθημερινή. Έγραφε για την κόκκινη βία, για την τρομοκρατία της αριστεράς, δεν ξέρω αν τα πιστεύει, ίσως τα έγραφε σαν το σκυλί που γλείφει το παπούτσι του αφεντικού. Και λέω πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν τόσα χρόνια είχαμε ασκήσει την «δική μας» βία.

Αν είχαμε πιάσει τον πρόεδρο του ΟΕΕΚ (μέχρι πρότινος ο οργανισμός υπεύθυνος για την λειτουργία των ΙΕΚ) από τη γραβάτα να του πούμε εφόσον οι σπουδαστές σε πληρώνουν στην ώρα τους, θα μας πληρώνεις κι εσύ στην ώρα μας. Και εφόσον δεν έχεις μειώσει τα δίδακτρα δεν θα μειώσεις το δικό μας ωρομίσθιο.

Αν είχανε οι καθηγητές στα κέντρα ξένων γλωσσών πιάσει την εργοδοσία από το γιακά να της πουν ότι με 3,5 ευρώ την ώρα μεικτά δεν εργάζεσαι σε φροντιστήριο αλλά σε κάτεργο.

Αν οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία είχαν πει στον Σαμαρά «άντε ρε ανεπάγγελτε που δεν έχεις δουλέψεις ποτέ στην ζωή σου να δουλέψεις καμιά ώρα και ύστερα μίλα για το δικό μας ωράριο».

Αν οι γονείς είχαν απαιτήσει από το Υπουργείο να δώσει λεφτά για τις σχολικές επιτροπές.

Αν οι μαθητές είχαν τρίξει τα δόντια στο Υπουργείο Παιδείας και στην κυβέρνηση για την παιδεία της φωτοτυπίας και των περικοπών.

Πολύ στην ευγένεια τους είχαμε, σκέφτηκα.

Λίγη «βία» δεν θα έκανε κακό. Υπάρχει άλλωστε μεγαλύτερη βία από την απόλυση και την ανεργία; Όλη η σκάλα (από το ισόγειο μέχρι τον 2ο) μύριζε απολύσεις και ανεργία. Βγήκα από το κτίριο τσαντισμένος. Δεν πειράζει όμως λέω. Έρχεται ο χειμώνας. Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι. Και κάτι αρουραίοι όπως ο Κασιμάτης θα χωθούν στις τρύπες τους.

 

*Στην Αγγλία, ταμπλόιντ εφημερίδες χαρακτηρίζονταν αρχικά οι εφημερίδες σε μέγεθος τσέπης, αλλά επικράτησε τα τελευταία χρόνια ο χαρακτηρισμός σχετικά με το είδος δημοσιογραφίας που ασκούν: Πρόκειται για εφημερίδες που σχετίζονται με κουτσομπολιό, με ίντριγκες, με παρα-δημοσιογραφία, με ψέματα και με λάσπη, ενίοτε και με πληρωμένη δημοσιογραφία. Στην Ελλάδα, συναφής όρος που χρησιμοποιείται είναι η κίτρινη εφημερίδα. Κλασσικό παράδειγμα για την Ελληνική πραγματικότητα η Καθημερινή.

 

 

Προσθήκη σχολίου

Make sure you enter the (*) required information where indicated.Basic HTML code is allowed.

επιστροφή στην κορυφή