english

Ευρώπη και Ασία στο καθοδικό σπιράλ πολέμου εναντίον του Ισλαμικού Κράτους

Ευρώπη και Ασία στο καθοδικό σπιράλ πολέμου εναντίον του Ισλαμικού Κράτους

Του Θωμά Νικολάου.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΚ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ.

Μετά το τρομοκρατικά χτυπήματα στο Παρίσι το Γαλλικό κράτος φαίνεται να αλλάζει στρατηγική και στο οικονομικό πεδίο της μάχης. Ο ίδιος ο Ολλάντ διακήρυξε πως για τη Γαλλία «αυτή τη στιγμή υπερισχύει το Σύμφωνο για την Ασφάλεια» σε σχέση με το «σύμφωνο σταθερότητας». Συνεπώς η συμφωνία, με το Βερολίνο, για μείωση του ελλείματος κάτω από το 3% μέχρι το 2017 φαίνεται να μην απασχολεί πλέον και τόσο τους Γάλλους.

Οι απειλές που εκτόξευσε το ΙΚ εναντίον της Ιταλίας έπιασαν επίσης τόπο. Ο Ρέντσι άδραξε την ευκαιρία και αύξησε τις στρατιωτικές δαπάνες κατά 70 εκατ. στο σχέδιο προϋπολογισμού της Ιταλίας, θέτοντας και αυτός με τη σειρά του σε δεύτερη μοίρα τους κανόνες του «συμφώνου σταθερότητας» για μείωση του δημόσιου χρέους (133% του Ιταλικού Α.Ε.Π).

Στη συνέχεια ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, κατανοώντας την ανάγκη των ευρωπαϊκών κρατών να θωρακιστούν κατά της τρομοκρατίας, έσπευσε να κάνει λόγο για «ειδική μεταχείριση» του «συμφώνου», όσον αφορά τη Γαλλία. Το μεγάλο πρόβλημα, όμως, είναι ότι όλο και περισσότερα κράτη αυξάνουν τις στρατιωτικές δαπάνες εναντίον της τρομοκρατίας, ακόμα και χώρες του σκληρού πυρήνα του ευρώ (Γερμανία, Ολλανδία) αλλά και η Μ. Βρετανία. Παρόλο που ο Γιούνκερ τόνισε πως στόχος αυτής της «διευκόλυνσης» είναι η ασφάλεια των πολιτών και όχι η διεξαγωγή ενός πολέμου, η Γαλλία δεν φαίνεται να συμφωνεί με αυτήν την δέσμευση.

Τη στιγμή που η Γαλλική αεροπορία συνεχίζει τους βομβαρδισμούς στη Συρία εναντίον του ΙΚ τα δεδομένα στο πεδίο της μάχης αλλάζουν μέρα με την ημέρα. Μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από την Τουρκία, η Ρωσία βγαίνει πιο επιθετικά επιβάλλοντάς της οικονομικές κυρώσεις μεγάλου βεληνεκούς. Ενώ, το τουρκικό κράτος βλέπει τις δυνάμεις του Άσσαντ και τους Κούρδους να βελτιώνουν συνεχώς τις θέσεις τους στο πεδίο της μάχης.

Δεν προκύπτει από πουθενά, όμως, ότι το ΙΚ μπορεί να ηττηθεί απ' αυτόν τον επιχειρησιακό τρόπο. Μπορεί οι χώρες που συμμετέχουν στον πόλεμο εναντίον του να αυξάνονται (Γαλλία, Αγγλία, Καναδάς) με τους Ρώσους να βομβαρδίζουν στρατηγικότερης σημασίας στόχους, οι οποίοι στοχεύουν στην οικονομική τους βάση, όπως οι πετρελαιοπηγές, οι «σκιώδης» σύμμαχοί του, ωστόσο, παραμένουν αρκετά ισχυροί.

Για τη Δύση ο γρίφος παραμένει ο εξής: πως θα επιτευχθεί η πτώση του καθεστώτος Άσσαντ, την ίδια στιγμή που τα στηρίγματά της στο συριακό εμφύλιο είναι οι ισλαμιστικές οργανώσεις, οι οποίες λειτουργούν ως αναχώματα του ΙΚ, το οποίο στη συνέχεια δεν δίστασε να στραφεί εναντίον της.

Προσπαθώντας να διαβλέψει κάποιος την εξέλιξη της κατάστασης στη Μ. Ανατολή, θα έλεγε πως τα πράγματα έχουνε πάρει την τροπή τους μέσα σ' ένα καθοδικό σπιράλ.

Οι συμφωνίες της Βιέννης για διεξαγωγή εκλογών στη Συρία εντός 18 μηνών και μεταβατικής κυβέρνησης σε 6 μήνες από τώρα ακολουθούνται από την κλιμάκωση της πολεμικής προσπάθειας εντός του Συριακού εδάφους. Η Τουρκία παραμένει ο μεγάλος χαμένος και οι Δυτικοί σύμμαχοί της μπλέκονται σ' ένα πόλεμο χωρίς διαφαινόμενο τέλος.

* Ο Θωμάς Νικολάου είναι διεθνολόγος.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Η ιστορία δεν τελείωσε! Μια σύντομη ιστορία του ISIS »

Προσθήκη σχολίου

Make sure you enter the (*) required information where indicated.Basic HTML code is allowed.

επιστροφή στην κορυφή