english

Ο Γ. Βαρουφάκης έχει δίκιο για το χρέος

Ο Γ. Βαρουφάκης έχει δίκιο για το χρέος

Σχόλιο της Παρέμβασης.

Σάλο προκάλεσαν οι δηλώσεις του Γ. Βαρουφάκη για το χρέος, που ανατρέπουν τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και στη θέση τους βάζουν κάποια «έξυπνη μηχανική» με ανταλλαγή ομολόγων με ρήτρα ανάπτυξης.

Το περίεργο δεν είναι οι τωρινές θέσεις του κ. Βαρουφάκη. Το περίεργο είναι οι προεκλογικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Που ζητούσαν από τη μια διαγραφή χρέους και από την άλλη συνέχιση της χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας από τους δανειστές.

Το πρόβλημα δεν είναι στις δηλώσεις του κ. Βαρουφάκη. Αυτές είναι η φυσιολογική συνέχεια της λογικής της διαπραγμάτευσης. Το πρόβλημα είναι στις αυταπάτες ότι «διαπραγματευόμενοι» με τον ιμπεριαλισμό και τις αγορές μπορούμε να εφαρμόσουμε φιλολαϊκά προγράμματα και λύσεις. Είναι η αφέλεια ότι θα κάνουμε τσαμπουκάδες (διαγραφή χρέους) αλλά θα ζητάμε και προστασία (χρηματοδότηση).

Το πρόβλημα είναι ότι από τη στιγμή που αποδέχεσαι τη διαπραγμάτευση ως αρχή και απορρίπτεις μετά βδελυγμίας τις μονομερείς ρήξεις με τη χρεομηχανή και την Ε.Ε., θα αναγκαστείς –ακόμη και αν δε φοράς γραβάτα – να φορέσεις το μετα-μνημονιακό κοστούμι.

Δε θα σχολιάσουμε «τεχνικά» τις προτάσεις του κ. Βαρουφάκη. Πρόκειται για προτάσεις διατυπωμένες εδώ και χρόνια που έχουν ήδη απορριφθεί από το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες. Ρεαλιστική πρόταση που προσπαθεί να χωρέσει τα καρπούζια της ανάπτυξης και της αποπληρωμής του χρέους στη μασχάλη της Ευρωζώνης, δεν μπορεί να υπάρξει.

Αν υπήρχε τέτοια λύση η απορία είναι γιατί δεν την εφαρμόζει η Γερμανία στον... εαυτό της και σε όλη την Ευρωζώνη που βρίσκεται εδώ και χρόνια σε στασιμότητα. Πρόκειται για τα λογικά αδιέξοδα της πολιτικής που θεωρεί την κρίση όχι συστημική, αλλά «τεχνικό λάθος» ή «ξεροκεφαλιά της Μέρκελ».

Άμεση παύση πληρωμών στο χρέος για να ανευρεθούν άμεσα πόροι και να υπάρξει πραγματική διαπραγμάτευση για τη διαγραφή του. Εθνικό νόμισμα και εθνικοποίηση τραπεζών. Ανάκτηση εργαλείων σε ρήξη με την Ε.Ε. Μόνο έτσι μπορεί να μειωθεί η ανεργία, να βγούμε από το θανατηφόρο τέλμα, να δημιουργηθούν δουλειές.

Οι υπόλοιπες προτάσεις «έξυπνης μηχανικής», «διαρκών ομολόγων», «ανταλλαγών χρέους» κλπ, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει ιμπεριαλισμός. Και ρίχνουν διαρκώς τον πήχη των προσδοκιών και τη λαϊκή ετοιμότητα.

3 σχόλια

  • Μ
    Μ Πέμπτη, 05 Φεβρουαρίου 2015 18:49 Σύνδεσμος σχολίου

    Η ΕΕ εχει αποδεχθεί την λιτότητα σαν μια κεντρική επιλογή μέσα στα πλαίσια του Νεοφιλελευθερισμού - που έχει υιοθετηθεί. Αυτό φένεται απο τα μέτρα που ξεκίνησαν απο την περιφέρεια , πρώτα Ελλάδα και φτάνουν μέχρι και το κέντρο (δες Γαλλία).

    Πέρα απο τον λόγο π φτιάχτηκε η ΕΕ,σήμερα οι κυρίαρχες δυνάμεις τάσσονται υπέρ της λιτότητας και με τα 2 χέρια (Γερμανία, ΕΚΤ, κομισιόν). Το επίκεντρο της προπαγάνδας που ασκουν στους λαους κυρίως στην περιφέρεια είναι οτι ''Δεν υπάρχει ζωή έξω απο την ΕΕ '' και άρα θα πρέπει να το βουλώσουμε και να κάτσουμε στα αυγά μας.

    Μια συντεταγμένη έξοδο απο την ΕΕ, με πρόγραμμα για την παραγωγή και την κοινωνία είναι ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει γ Ελλάδα άμεσα απο την λιτότητα και οπως είπες, μακροπρόθεσμα να βγει σε καλό. Έτσι γίνεσαι το ζωντανό παράδειγμα οτι ''υπάρχει ζωή έξω απο την ΕΕ'' και όχι μονο ύπαρχει αλλα είναι και καλύτερα. Σε ένα τέτοιο σενάριο πόσο εύκολα θα μπορούσε η Γερμανία να πείσει τους λαόυς στην Ευρώπη να δεχτουν μνημόνια και ανεργία , φτώχεια και πολέμους?

    Οταν τραβάς μπροστα και δείχνεις εναν αξιοπρεπή δρόμο για τον λαό και την χώρα, τότε γίνεσαι και παράδειγμα.

    Υ.Γ λειτουργεί και αντίστροφα, αν δεν τολμήσεις το βήμα και αναγκαστείς να υποκήψεις (γιατι κακα τα ψέματα δεν κρατάει ο Συριζα και το Ποδέμος τα ηνία της ΕΕ) τότε θα γίνεις παράδειγμα προς συμμόρφωση για όποιν πάει να σηκώσει κεφάλι(και για τον ίδιο σου το λαό)

  • Π
    Π Πέμπτη, 05 Φεβρουαρίου 2015 09:03 Σύνδεσμος σχολίου

    Είναι σωστό να θέλεις να αλλάξεις την Ευρώπη, με βάση τον διεθνισμό. Ωστόσο για αυτό, υπάρχει ένας σαφώς πολύ πιο ασφαλής και γρήγορος τρόπος. Η έξοδος από την Ευρωζώνη κατόπιν σχεδίου θα λειτουργήσει σαν παράδειγμα για όλες τις χώρες και τους λαούς που πληρώνουν την κρίση της Ευρωζώνης και την ηφγεμονία της Γερμανίας. Αυτό έιναι το απόλυτο διεθνιστικό καθήκον της αριστεράς και των αριστερών....

  • Αναγνώστρια
    Αναγνώστρια Τετάρτη, 04 Φεβρουαρίου 2015 21:17 Σύνδεσμος σχολίου

    Βασικά θα διαφωνήσω στο εξής. "Προτάσεις που έχουν απορριφθεί εδώ και χρόνια" φυσικά και θα είχαν απορριφθεί αφού υπήρχαν εκείνοι που ήταν διατεθειμένοι να δεχτούν άλλες συμφωνίες, πιο προσοδοφόρες στους δανειστές από ότι η ανταλλαγή χρεών. Γιατί "τεχνικά" τα ομόλογα χωρίς λήξη δεν είναι προσοδοφόρα. Τώρα που υπάρχει μια σύγκρουση, ενδοευρωπαϊκή μεν, άλλα σύγκρουση υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να το δεχτούν. Και πάνω σε αυτό παίζουν δύο σενάρια. Είτε δεν το δέχονται και ο Συριζα έχει το plan B "σας χαιρετάω, φυλάνε τα νώτα μου στην Ανατολή"(και όχι αποκλείεται να μην το έχουν στα σχέδια τους, είναι αρκετά έξυπνοι και δεν έχουν ισχυρές δεσμεύσεις προς τη Δύση) κ η διάλυση της ΕΕ θα δρομολογηθεί . Είτε για να αποφύγουν τη διάλυση οι Ευρωπαίοι δέχονται μια οικονομικά ευνοϊκότερη πολιτική προς τις αδύναμες οικονομικά χώρες, γιατί προφανώς θα το ζητήσουν και άλλες χώρες, και αρχίζει σταδιακά και με μικρά βήματα να πνέει "κλίμα αριστεράς" σε όλη την Ευρώπη. Ναι η ΕΕ είναι μια ιμπεριαλιστική χρεομηχανή, ναι η Ελλάδα μπορεί να ξεφύγει και να εγκαθιδρύσει μια τελείως διαφορετική πολιτική απαλλαγμένη και χωρίς να βγει μακροπρόθεσμα χαμένη. Αλλά πόσο πιο σπουδαίο θα ήταν αν μπορούσες να αλλάξεις την Ευρώπη, όχι μόνο την Ελλάδα; Μήπως αντί για μονομερής ρήξη, συνεργαστείς με τους ομοίους σου όχι για να διαλύσετε το σύστημα αλλά για να το "κατακτήσετε", να του περάσεις τις ιδέες σου; Όχι ότι ξέρω αν είναι πράγματι αυτό το σχέδιο στο μυαλό του Τσίπρα, αλλά θα ευχόμουν να είναι και εκεί θα τους προέτρεπα ως λαός (γιατί ευτυχώς φαίνεται πως έχουν τα αυτιά τους ανοιχτά για το feedback του κόσμου.) Ούτε ξέρω αν γίνεται, αλλά η σκέψη μας πρέπει να προχωράει και να έχει ένα όραμα σωστά;

    Δεν ξέρω, μπορεί να είναι και τελείως λάθος αυτά που λέω, αλλά στο μυαλό μου, σαν ιδεαλιστής θες τελικά να είσαι αυτός που παράκουσε το υπάρχον σύστημα, ή αυτός που θα κτίσει ένα νέο; θα σαι η εξαίρεση του κανόνα, ή θα συμβάλλεις σε ένα νέο κανόνα; Μήπως τελικά η ρήξη δεν γίνεται μόνο με τα μέσα και τους τρόπους που γνωρίζουμε ήδη; Μήπως και αυτός ο νέος πόλεμος θέλει εξελιγμένα όπλα; Μήπως δεν σκεφτόμαστε αρκετά "out of the box", ή αρκετά ολιστικά;

Προσθήκη σχολίου

Make sure you enter the (*) required information where indicated.Basic HTML code is allowed.

επιστροφή στην κορυφή